وحق ندارد براي عمل كردن به آن اجرتى از مال ميت بردارد ، واگر براي أو اجرتى معين
كرده يا وصى آن را مجانى قبول نكرده باشد ، اجرت آن را طلبكار است .
2 - اگر مورد وصيت انجام عبادات - نظير حج ونماز وروزه - براي ميت باشد ، چنانچه
وصى در زمان حيات ميت انجام آن را به طور مجانى قبول كرده باشد بايد به همان نحو عمل
كند ، واگر انجام آن را با اجرت قبول كرده باشد يكى از دو حالت را دارد :
الف - وصيت كننده اجرت انجام آنها را معين كرده باشد ، كه در اين صورت در حكم
اجاره است ووصى بايد طبق مفاد وصيت عمل نمايد واجرت معين را از مال ميت بردارد .
ب - وصيت كننده اجرت آن را به طور نامعين قرار داده باشد ، كه در اين صورت در
حكم اجاره باطل بوده وبعيد نيست وصى بتواند اجرت معمولى كار خود را از مال ميت
بردارد .
3 - اگر وصيت به شكل جعاله باشد - به عنوان مثال وصيت كننده گفته باشد : " هر كس پس
از مرگ من از طرف من حج بجا آورد فلان مبلغ از دارايى من مال أو باشد " - وصى
به همان اندازه كه مقرر شده مستحق اجرت مىباشد .
" مسأله 3019 " اگر كسى بگويد : " من وصى ميتم كه مال أو را به مصرفى برسانم " يا
بگويد : " ميت مرا قيم بچه هاى خود قرار داده است " در صورتي بايد حرف أو را قبول كرد
كه از گفته أو اطمينان حاصل شود يا دو مرد عادل گفته أو را تصديق نمايند .
" مسأله 3020 " اگر وصى بعضي از مصارف وصيت را فراموش كند بايد آن مقدار را
به مصرف خيرات وكارهاى نيك برساند .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 547
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٥٤٧