مسائل صلح
" صلح " آن است كه انسان با ديگرى توافق كند كه مقدارى از مال يا سود مال خود را
ملك أو كند ، يا از طلب يا حق خود بگذرد تا أو هم مقدارى از مال يا سود مال خود را به أو
واگذار نمايد ، يا از طلب وحق خود بگذرد ، بلكه اگر بدون آن كه عوضى بگيرد مقدارى از
مال يا منفعت مال خود را به كسى واگذار كند ، يا به عنوان صلح از طلب يا حق خود بگذرد
وطرف هم قبول كند صلح صحيح است .
" مسأله 2103 " صلح عقد مستقلى است واحكام مخصوص به خود را دارد ، هر چند
بر حسب موارد مختلف فايده فروش يا هبه يا ابراء يا اجاره ويا عارية بر آن مترتب شود .
" مسأله 2104 " صلح صيغه مخصوصى ندارد وبا هر زبانى مقصود خود را بفهمانند
كافى است .
" مسأله 2105 " در دو طرف صلح " بلوغ " ، " عقل " ، " اختيار " ، " قصد "
و " سفيه نبودن " شرط است ، پس صلح نا بالغ يا ديوانه يا كسى كه از روى ناچارى صلح مىكند يا قصد صلح
ندارد ويا كسى كه اموالش را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند
صحيح نيست . همچنين حاكم شرع نبايد آنان را از تصرف در اموالشان منع كرده باشد .
" مسأله 2106 " اگر انسان مقدار بدهى خود را بداند وطلبكار أو نداند ، چنانچه
طلبكار طلب خود را به كمتر از مقدارى كه هست صلح كند - مثلا ده هزار تومان طلبكار
باشد وطلب خود را به پنج هزار تومان صلح نمايد - زيادى براي بدهكار حلال نيست ، مگر
آن كه مقدار بدهى خود را به أو بگويد وأو را راضى كند ، يا به گونه اى باشد كه اگر
مىدانست باز هم به آن مقدار صلح مىكرد ، يعنى زيادى را گذشت مىنمود .
" مسأله 2107 " مصالحه دو چيزى كه از يك جنسند وزن آنها معلوم است در صورتي صحيح است
كه وزن يكى از ديگرى بيشتر نباشد ، واگر وزن آنها معلوم نيست
واحتمال زيادتر بودن يكى از ديگرى باشد ، صحت صلح آنها محل اشكال است