فصل يازدهم
در « 1 » علامت جهتين رأس شريف ووجه « 2 » نيّر لطيف أو - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - ومقام جبرئيل - عليهالسلام - وتأزير « 3 » حجرهء شريفه به رُخام وتخليق حجرهء شريفه ومعاليق ومقصوره داير بر أو وقُبّهء محاذى أو يعنى از جهت بالاى سطح .
اما علامت جهت رأس شريف :
بدان كه علامت جهت رأس شريف صندوقى است مصفّح به صفايح نقره يعنى صندوقى كه به تنكه نقره [ 74 - ب ] آن را پوشيدهاند واين صندوق در ته ستونى است كه آن ستون ملاصق است به حايز قبر شريف در نهايت صفحهء غربيهء حايز كه منتهى مىشود به جهت قبله در محاذى صف استوانهء سرير واستوانهء توبه .
صاحب تاريخ مىگويد : ابتداى حدوث اين صندوق را نمىدانم ومىگويد كه أول در بالاى اين صندوق قائمى بود از چوب ، محيط به ظاهر ستون تا بالاى رخام حجره واين قايم مختم ومصفح بود به صفايح « 4 » فضّه ممّو « 5 » وچون در حريق آخر همراه با صندوق « 6 » سوخت صندوق را از سر ساخته به جاى آن قائم چوبين از رخام ساخته ودر آنجا بسملة وصلات وسلام وغير ذلك نوشتند واما علامت روى مبارك مسمار فضّه « 7 » است كه ميان
پاورقی
( 1 ) - م : از .
( 2 ) - ل : وجه ندارد .
( 3 ) - تأزير : پوشاندن .
( 4 ) - صفايح : پهن گردانيدن ، پوشاندن .
( 5 ) - فضّهء مُمّوه : نقرهء زراندود شده .
( 6 ) - ل : با صندوق همراه .
( 7 ) - در حاشيهء متن عربى آورده كه اكنون به جاى « مسمار فضّه » قطعهاى از الماس به اندازهء « تخم كبوتر » در صفحهاى ازطلّا مزين به أحجار كريمه ياقوت وزمرد قرار دارد كه اين قطعات را سلطان احمد خان عثمانى در سال 1111 فرستاده وآنجا نصب كردهاند ، ص 266 .