است استغفار و طلب آمرزش است ؛ زيرا خداوند مىفرمايد :
«
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
» « 1 » .
« خداوند عذاب نمىكند ايشان را با آن كه تو ( اى محمد ) در ميان آنان باشى و خداوند عذاب نمىكند ايشان را با آن كه ايشان ( از گناهان ) آمرزش جويند » « 2 » .
4 - اجر و مزد
( 1 ) امير المؤمنين - عليه السلام - به يكى از يارانش كه به مرضى مبتلا شده بود فرمود :
خداوند بيماريت را سبب ريختن گناهانت قرار دهد ؛ زيرا مرض اجر و پاداشى ندارد ولى گناهان را مانند برگ درختان مىريزد ، و تنها اجر و مزد در برابر گفتار زبانى و كردار بدنى است . و خداوند هر كه را بخواهد ، از بندگان پاك سرشت نيكو كردارش ، به بهشت مىبرد « 3 » .
5 - زهد
( 2 ) امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : تمام زهد در دو جمله از قرآن مجيد قرار گرفته است : «
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ
؛ « 4 » تا بر آنچه از شما فوت شده غمگين نشويد و به آنچه به شما داده شده دلشاد نگرديد » .
و كسى كه بر گذشته تأسف نخورد و بر آينده شادمان نگردد هر دو طرف زهد را دارا گشته است « 5 » .
6 - خوف و رجاء
( 3 ) امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : بر بهترين افراد اين امت از عذاب خدا ايمن
هامش
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 34 .
( 2 ) - نهج البلاغه ، حكمت 88 .
( 3 ) - نهج البلاغه ، حكمت 42 .
( 4 ) - سورهء حديد ، آيهء 22 .
( 5 ) - نهج البلاغه ، حكمت ، 377 .