هركه خوشنودى آفريدگار پيشه كند به ناخشنودى آفريده ، وقعى ننهد . « 1 »
آنكه از خود راضى گشت ، ناخشنودان از وى فراوان شوند . « 2 »
چه بد بندهاى است كه دو رو و دو زبان داشته باشد : در پيش رو ، برادرش را بستايد و در پشت سر غيبت او كند . « 3 »
پرهيزكارترين مردم آن است كه از انجام شبهات پرهيز كند و عابدترين آنان كسى است كه واجبات را ادا كند . « 4 »
زاهدترين مردم كسى است كه كردار حرام را ترك كند . « 5 »
دو چيز به معجزه مىماند : تربيت و آموزش نادان و روى گردانكردن كسى از عادتش . « 6 »
آنكه به راه روشن خداوند ايمان داشته باشد ، مصيبتهاى دنيا در نظرش خرد آيند هرچند ( بدنش ) تكهتكه شود و پراكنده گردد . « 7 »
هامش
( 1 ) - الكافى : 1 / 138 ح 3 ، كشف الخفاء : 3 / 179 ، وسائل الشيعه : 16 / 155 ح 11 .
( 2 ) - دستور معالم الحكم : 28 ، اعلام الدين : 193 ، الدره الباهره : 41 .
( 3 ) - الكافى : 2 / 343 ح 2 ، الخصال : 38 ح 20 ، امالى شيخ صدوق : 417 ح 18 ، ثواب الاعمال : 269 ، تحف العقول : 488 .
( 4 ) - الخصال : 16 ح 56 ، تحف العقول : 489 ، وسائل الشيعه : 27 / 165 ح 38 .
( 5 ) - الخصال : 16 ح 56 .
( 6 ) - تحف العقول : 489 ، بحار الانوار : 75 / 374 ح 30 .
( 7 ) - تحف العقول : 488 .