روزگارى بر مردم خواهد رسيد كه تندرستى ده بخش باشد . نه بخش آن در كنارهگيرى از مردم و يك بخش آن در سكوت باشد . « 1 »
بهترين مردم در زندگانى آن است كه زندگى ديگران با زندگى وى نيكو شود . « 2 »
يعنى خوشبختترين و خوش احوالترين مردم كسى است كه مردم با وجود او زندگى دلپذيرى داشته باشند و با كوشش و تلاشهايش از امنيت و آسايش برخوردار گردند ، هرچند از مال دنيا بهرهاى نداشته باشد . مصداق عينى اين امر پيامبر بزرگوار ( ص ) و امير مومنان ( ع ) بودند .
آنكه مردم را ( پيوسته ) باور كند ، از او بيزار شوند . « 3 »
مومن هرگاه خشمگين شود ، خشمش او را از حق بيرون نكند و چنانچه خرسند شد ، خرسندى او را به باطل نكشاند و اگر توانا گشت بيشاز آنچه حق اوست ، برنگيرد . « 4 »
هركسى به كمى روزى خداوند خرسند گشت ، خداوند نيز به اندكى عمل وى خرسند خواهد شد . « 5 »
هامش
( 1 ) - تحف العقول : 446 ، الخصال : 437 ح 24 .
( 2 ) - تحف العقول : 445 ، بحار الانوار : 75 / 341 ح 41 ، مسند امام رضا : 2 / 315 ح 59 .
( 3 ) - بحار الانوار : 75 / 352 ح 6 ، مسند امام رضا : 1 / 303 ح 49 .
( 4 ) - كافى : 2 / 23 ح 11 ، تحف العقول : 324 ، الخصال : 268 ح 2 ، وسائل الشيعه : 15 / 358 ح 5 .
( 5 ) - كافى : 2 / 138 ح 4 ، وسائل الشيعه : 21 / 531 ح 6 ، امالى شيخ صدوق : 405 ح 55 ، العهود المحمديه : 368 ، كنز العمال : 15 / 911 ح 43574 .