بزرگ استاد بولس سلامه كه اين صحنه رسوا كننده از ابو سفيان و همسرش هند را اين گونه به شعر آورده :
اعملت ذئبة النساء بكبد اللي * ث نابا لعل تشفى الغليلا
فرت الكبد من فم العهر فرالب * كر من غاصب لتبقى بتولا
فدعيها للدود اطهر نفسا * منك يا هند و اتركى المأكولا
زوجك الذئب ليس ارفع خلقا * و الخسيس المرذول يهوى الرذيلا
شامتا مر بالشهيد طروبا * كالعريس السكير عب الشمولا
طاعنا بالقتيل شدق قتيل * صار شيئا مهمشا مجهولا
يرعب الهر زبدة الليث حيا * و يباهى بنهشه مقتولا
اوليس السرحان جد يزيد * اورث الولد طبعه فى الهيولى
1 - اى گرگ زنان ، دندان به جگر شير فرو بردى كه آتش دل را سرد كنى ؟
2 - جگر از دهان زناكار گريخت آن سان كه دوشيزهاى از متجاوزى بگريزد تا باكره بماند .
3 - پس آن را براى حشرات رها كن كه از تو پاكيزهخوترند و خوردنش را رها كن
4 - شوى گرگت در آفرينش و الا نيست و پست فطرت حقير عاشق رذل و پست است .
5 - با شماتت و طربناك بر شهيد گذر كرد ، مانند داماد مستى كه باده نوش است
6 - ضرباتى بر كشته وارد مىكرد كه گوشه دهان كشته را متلاشى و نامعلوم مىكرد .