و عموم قرآن از پدرم و عموزادهام داناتر هستيد ؟
( 1 ) سپس ابو بكر را مخاطب قرار داد و به وى فرمود : « آن را افسار شده و آماده ، تحويل بگيريد تا روز حشر با تو روبهرو شود كه بهترين داور ، خداوند باشد و ضامن ، محمد است و جاى وعده ، قيامت مىباشد و در آن هنگام ، تباهكاران زيان مىبينند و شما را سودى نخواهد بود پشيمان شويد : « و هر خبرى ، جاى قرارى دارد و خواهيد دانست چه كسى را عذابى خواهد رسيد كه او را رسوا سازد و عذابى پايدار بر او دست يابد » .
( 2 ) آنگاه روى به گروه مسلمين نمود تا همتهاى آنان را به يارى طلبد و عزيمتهايشان را بيدار سازد تا حق او را طلب كنند و انتقامش را بگيرند ، پس فرمود : « اى گروه جوانمردان ! و اى بازوان امّت ! و اى نگهدارندگان اسلام ! اين چه بىتفاوتى است كه در حق من روا مىداريد ؟ و اين چه خواب غفلتى است كه در برابر مظلوميّت من بدان دچار شدهايد ؟ مگر پدرم رسول خدا نمىفرمود :
« شخص در رفتار با فرزندانش ، محترم مىشود » ، چه زود است كه چنين برگشتهايد و چه شتابان اين چنين روى گردانيدهايد در حالى كه شما بر آنچه در تلاش آن هستم ، نيرويى داريد و بر آنچه مىخواهم و در پى آنم ، قدرتى در اختيار شماست .
( 3 ) آيا مىگوييد : محمد در گذشته ؟ و اين فاجعهاى عظيم است كه اندوهش گسترده شده و شكافش بزرگ گشته و آنچه را او رشته بود ، پنبه شده و زمين بخاطر رحلتش ، تاريك گرديده و خورشيد و ماه دچار كسوف شده و ستارگان بخاطر اين مصيبت ، پراكنده گشتهاند و آرزوها بر باد رفته و كوهها زير و زبر شدهاند ، حرمتها تباه گشته و حريمها با رحلتش ، شكسته شدهاند كه به خدا سوگند آن بلايى عظيم و مصيبتى بزرگ است كه مانند آن ، مصيبتى نباشد و فاجعهاى پيش
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٢٠