لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ « 1 » چون چشم به فرج فرامىخواند . زمخشرى مىگويد اگر پرسش شود چرا چشم فروهشتن بر حفظ فرج مقدم شده است ، پاسخ آن است كه چشم پيك زناست و فراخواننده به گناه است . گرفتارى در آن بيشتر و سختتر است و كمتر مىتوان از آن در امان بود . » « 2 »
6 . بزرگداشت
، مثل مقدم شدن لفظ جلاله اللّه بر رسول ص در آيهء وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ « 3 » يا تقدم لفظ جلاله بر فرشتگان و صاحبان دانش در آيهء شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ « 4 » .
7 . شرافت و برترى
، مثل شرافت و برترى رسالت بر نبوّت در آيهء وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ « 5 » . رسول بر نبى مقدم شده است چون برتر است ، و چون رسول علاوه بر معجزه داراى كتاب است ولى نبى رسول نيست و بر او كتاب نازل نشده است . به او فرمان داده شده است تا مردم را به شريعت قبل از خود فرا خواند . « 6 » يا مقدم شدن آسمان بر زمين در آيهء خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ « 7 » . گاه بر خلاف اين اصل زمين بر آسمان مقدم شده است كه طبق اقتضاى بافت است . مثل آيهء وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ « 8 » . چون سخن قبل از اين آيه دربارهء ساكنان زمين بوده است و فرموده بود وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ « 9 » . زمخشرى مىگويد : « حق آن است كه آسمان بر زمين مقدم شود اما وقتى گواهى بر كار و احوال زمينيان ذكر شد و به عبارت و ما يعزب عن رسيد ، تناسب داشت كه زمين بر آسمان مقدم شود . « 10 »
8 . غلبه و كثرت
، مثل مقدم شدن ظالم بر ميانهرو و ميانهرو بر پيشىگيرنده در آيهء ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ