مقدّمه مترجم
قرآن كريم در ميان كتابهاى آسمانى و وحيانى ، تنها كتابى است كه هم از حيث لفظ و هم از حيث معنا آن گونه كه بر پيامبر اسلام ( ص ) نازل شده است ، در ميان پيروان آن قرار دارد . نزول قرآن آن گونه كه در آيات آن آمده به قرار زير است : 1 - در شب قدر : إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ « 1 » . 2 - در شبى مبارك : إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ « 2 » . 3 - در ماه رمضان : شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ « 3 » . اين آيات بيانگر آن است كه قرآن نزول دفعى داشته است ؛ امّا زندگى و تاريخ اسلام گواه آن است كه پس از بعثت رسول خدا ( ص ) به رسالت در چهل سالگى ، به مدّت بيست و سه سال دوران رسالت آن حضرت ( ص ) بر ايشان نازل شده است . اين نزول تدريجى نيز در قرآن به آن اشاره شده است : وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ « 4 » . نزول تدريجى حفظ و تدوين آن را نيز مىطلبيد و لذا پيامبر ( ص ) در مرتبه نخست خود به حفظ كردن آن و حتّى شتاب ورزيدن در اين امر « 5 » مبادرت مىورزيد . در ميان مهاجران و انصار نيز گروهى از صحابه به حفظ آن مىپرداختند . سپس قرآن به صورت نوشته در آمد و از روزگار خود پيامبر ( ص ) و به دستور ايشان به كتابت آن همّت گماشته شد . كثرت قاريان و كاتبان وحى و جديّت و حساسيّت مسلمانان به اين كتاب آسمانى