تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ القرآن ( تاريخ قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
به سال 328 ه . ق . ) و ابو بكر بغدادى معروف به « ابن مقسم » ( در گذشته به سال 354 ه . ق . ) حكم كرد كه هر يك موضعى متناقض با ديگرى داشته است . پس از اين مقدمه ، بايد گفت كه ابن شنّبوذ به جواز قرائت مخالف با رسم الخط تا زمانى كه روايت آن صحيح باشد ، اعتقاد دارد . ابن جزرى در شرح حال وى به چند قرائت او اشاره كرده و گفته است : « آنچه كه بر ابن شنّبوذ در جلسه‌اى با حضور وزير ، ابو على بن مقله ، و ابن مجاهد و گروهى از دانشمندان و قضات ايراد گرفته شد و عليه وى حكم شد و او را بعد از اعترافش به آنچه قرائت كرده ، به توبه واداشتند ؛ اين قرائتها بود : ( فامضوا الى ذكر اللّه ) « 1 » ، ( و تجعلون شكركم انّكم تكذّبون ) « 2 » ، ( كلّ سفينة صالحة غصبا ) « 3 » ، ( كالصّوف المنفوش ) « 4 »
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ
« 5 » . ( تبّت يدا ابى لهب و قد تبّ ) « 6 » ، ( فلمّا خرّ تبيّنت الانس انّ الجنّ لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا حولا فى العذاب المهين ) « 7 » ، و
الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى
« 8 » ، ( فقد كذّب الكافرون فسوف يكون لزاما ) « 9 » ، ( و ينهون عن المنكر و يستعينون اللّه على ما اصابهم و اولئك هم المفلحون ) « 10 »
هامش
( 1 ) نك : جمعه ( 62 ) ، بخشى از آيهء 9 : [فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ] ( 2 ) نك : واقعه ( 56 ) ، بخشى از آيهء 82 : [وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ . . .] ( 3 ) نك : كهف ( 18 ) ، بخشى از آيهء 79 : [. . . كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْباً] ( 4 ) نك : قارعه ( 101 ) ، بخشى از آيهء 5 : [. . . كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ] ( 5 ) نك : يونس ( 10 ) ، بخشى از آيهء 92 : [. . . فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ . . .] ( 6 ) نك : مسد ( 111 ) ، آيه 1 : [. . . أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ] ( 7 ) نك : سبأ ( 34 ) ، بخشى از آيهء 14 : [فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ . . .پس چون [ سليمان ] فرو افتاد براى جنّيان روشن گرديد كه اگر غيب مىدانستند ، در آن عذاب خفّت بار [ باقى ] نمىماندند ] . ( 8 ) نك : ليل ( 92 ) ، آيهء 3 : [وَ ما خَلَقَ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى] . ( 9 ) نك : فرقان ( 25 ) ، بخشى از آيهء 77 : [. . . فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً] . ( 10 ) نك : آل عمران ( 3 ) ، بخشى از آيهء 104 : [. . . وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ] . در « طبقات القراء » ( و يستغيثون ) آمده كه چنين چيزى نقل نشده است .