" احكام وقف " مسأله 2740 - اگر كسى چيزى را وقف كند خود أو وديگران نمى توانند آن را
ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ارث نمى برد ، ولى در بعضي از موارد كه در
مسألهء " 2122 " و " 2123 " گذشت ، فروختن آن اشكال ندارد .
مسأله 2741 - لازم نيست صيغهء وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد :
( خانهء خود را وقف كردم ) كفايت مى كند ، وهمچنين انشاء وقف به عمل نيز محقق
مى شود ، مثل اين كه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ، ويا جايى را
به قصد مسجد بودن بسازد ودر موقوفات عامه مثل مسجد ومدرسه يا چيزى را كه
بر فقراء يا سادات وأمثال اينها وقف نمايند ، قبول كردن كسى در صحت وقف معتبر
نيست ، بلكه در أوقاف خاصه هم - مثل وقف بر أولاد - أقوى عدم اعتبار قبول است
هر چند قبول أحوط است .
مسأله 2742 - اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از انشاء وقف پشيمان شود
يا بميرد ، وقف واقع نمى شود .
مسأله 2743 - كسى كه مالي را وقف مى كند ، بايد از موقع انشاء وقف ، مال را براي
هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از
موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست ، ونيز اگر بگويد تا ده سال
وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال باشد بعد پنج سال وقف نباشد
ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست .
مسأله 2744 - وقف خاص در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف
كسى كه براي أو وقف شده يا وكيل يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد