" احكام مالي كه انسان آن را پيدا مى كند "
مسأله 2628 - چنانچه انسان مال گم شده اى كه حيوان نباشد پيدا كند ، در صورتي
كه نشانه اى نداشته باشد كه به واسطهء آن صاحبش - هر چند بين چند نفر معين -
معلوم شود ، وقيمت آن از يك درهم - يعنى 6 / 12 نخود نقره ء سكه دار - كمتر باشد ،
جايز است آن را بردارد وتملك كند وتفحص از مالكش لازم نيست ، ولى احتياط
مستحب آن است كه از طرف صاحبش به فقرا صدقه بدهد .
مسأله 2629 - اگر مالي پيدا كند كه نشانه دارد وقيمت آن از يك درهم كمتر است ،
چنانچه صاحب آن معلوم باشد - هر چند در بين افراد معين - تا رضايت أو را نداند
نمى تواند بدون اجازه ء أو بردارد ، واگر صاحب آن به هيچ وجه معلوم نباشد ،
مى تواند براي خود بردارد ، وبنابر احتياط واجب هر وقت صاحبش پيدا شد در
صورتي كه تلف نشده خود مال را ، ودر صورتي كه تلف شده عوض آن را به أو
بدهد .
مسأله 2630 - هرگاه چيزى كه پيدا كرده نشانه اى دارد كه به واسطهء آن مى تواند
صاحبش را پيدا كند ، چه صاحب آن مسلمان باشد يا كافرى كه مالش محترم است ،
در صورتي كه قيمت آن چيز به مقدار يك درهم برسد ، بايد از روزى كه آن را پيدا
كرده تا يك سال در محل اجتماع مردم اعلان كند .
مسأله 2631 - اگر انسان خودش نخواهد إعلان كند ، مى تواند به كسى كه اطمينان
دارد بگويد كه از طرف أو اعلان نمايد .
مسأله 2632 - اگر تا يك سال اعلان كند وصاحب مال پيدا نشود ، در صورتي كه آن
مال را در غير حرم مكة پيدا كرده باشد ، مى تواند آن را براي صاحبش نگه دارد