كه يقين دارد در عده بوده وشك در تمام شدن آن دارد در حكم كسى است كه
مى داند در عده است ، ودر هر صورت عقد آنان باطل است وبه يكديگر حرام
مى باشند .
مسأله 2520 - اگر زن بگويد يائسه أم نبايد حرف أو را قبول كرد ، ولى اگر بگويد
شوهر ندارم حرف أو قبول مى شود .
مسأله 2521 - اگر زن بگويد شوهر ندارم وانسان با أو ازدواج كند وبعد كسى
بگويد آن زن شوهر داشته ، چنانچه شرعا گفتهء آن كس ثابت نشود ، نبايد حرف أو را
قبول كرد .
مسأله 2522 - تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده پدر نمى تواند أو را از مادرش جدا
كند ، واحتياط واجب آن است كه دختر را تا هفت سال از مادرش جدا نكند .
مسأله 2523 - اگر خواستگار از جهت ديانت واخلاق پسنديده باشد ، مستحب
است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است عجله كنند .
مسأله 2524 - اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد ، زن
نمى تواند مهر را بگيرد وبر شوهر هم واجب است كه زن ديگر نگيرد .
مسأله 2525 - كسى كه از زنا به دنيا آمده ، اگر زن بگيرد وبچه پيدا كند ، آن بچه
حلال زاده است .
مسأله 2526 - هرگاه مرد در روزه ء ماه رمضان ، يا در حال حيض با زن خود نزديكى
كند ، معصيت كرده ، ولى اگر بچه اى از آنان به دنيا آيد حلال زاده است .
مسأله 2527 - زنى كه يقين دارد شوهرش - مثلا - در سفر مرده ، اگر بعد از عده ء
وفات - كه مقدار آن در احكام طلاق مى آيد - شوهر كند وشوهر أول از سفر برگردد ،
بايد از شوهر دوم جدا شود وبه شوهر أول حلال است ، ولى اگر شوهر دوم با أو
نزديكى كرده باشد ، زن بايد عده نگه دارد ، وشوهر دوم بايد مهر أو را مطابق مهر
زنهايى كه مثل أو هستند بدهد ، ولى خرج عده ندارد .