است ولى آن دو قبول كند ، وآن مال را قبض نمايد ، ولى اگر ولى به آن دو ببخشد ،
ودر دست خودش باشد ، بودن آن مال در تصرف ولى از قبض كفايت مى كند .
مسأله 2420 - اگر به يكى از أرحام - خويشاوندان - خود مالي ببخشد ، بعد از آن كه
به قبض أو داد ، نمى تواند رجوع كند وپس بگيرد ، وهمچنين است در صورتي كه
هبه كننده بر كسى كه به أو هبه شده ، شرط كند ، وبه آن شرط عمل شود ، يا كسى كه
به أو هبه شده ، در مقابل هبه عوضى به هبه كننده بدهد .
ودر غير موارد ذكر شده تا عين مالي كه هبه شده باقي باشد ، مى تواند مال بخشيده
شده را پس بگيرد ، ولى اگر تلف شده يا آن را به ديگرى منتقل كرده ، يا تغييرى در
عين داده - مثل آن كه اگر پارچه بوده ، آن را رنگ كرده باشد - نمى تواند پس بگيرد .
مسأله 2421 - زن وشوهر در لزوم هبه ، حكم رحم را ندارند .
مسأله 2422 - اگر مالي را به كسى ببخشد ، ودر ضمن آن بر آن كس شرط كند كه
مالي به أو بدهد يا كارى - كه جايز باشد - براي أو انجام دهد ، بايد كسى كه بر أو شرط
شده ، به آن شرط عمل كند ، وهبه كننده قبل از عمل به شرط مى تواند رجوع نمايد ،
وهمچنين اگر كسى كه بر أو شرط شده ، به شرط عمل نكند ، ويا نتواند به آن شرط
عمل نمايد ، هبه كننده مى تواند رجوع كند .
مسأله 2423 - اگر هبه كننده يا كسى كه مال به أو هبه شده ، قبل از قبض بميرد ، هبه
باطل مى شود .
مسأله 2424 - اگر هبه كننده بعد از قبض دادن بميرد ، ورثه نمى توانند رجوع كنند ،
وهمچنين اگر كسى كه مال به أو بخشيده شده بميرد ، هبه كننده نمى تواند رجوع نمايد .
مسأله 2425 - همچنان كه رجوع به گفتن محقق مى شود - مثل آن كه بگويد : " از
بخششى كه كردم برگشتم " - به فعل نيز محقق مى شود ، مثل آن كه به قصد رجوع از
طرف بگيرد ، يا آن چه را بخشيده به قصد رجوع به ديگرى واگذار نمايد ، ودر تحقق
رجوع ، دانستن كسى كه مال به أو هبه شده ، معتبر نيست .
مسأله 2426 - مالي را كه به شخصي بخشيده ، اگر در ملك آن شخص ، زيادى
منفصل يا قابل انفصال پيدا كند - مثل آن كه گوسفند بره آورد ، يا درخت ميوه دهد -
مال آن شخص است ، واگر هبه كننده ، در هبهء مثل گوسفند ودرخت ، رجوع كند ،
نمى تواند بره وميوه را از آن شخص پس بگيرد .