مسأله 2395 - هرگاه امانت دار نشانه هاى مرگ را در خود ببيند ، اگر اطمينان دارد
كه امانت به صاحبش مى رسد ، مثل اين كه وارث أو امين بوده واز امانت اطلاع
دارد ، وهمچنين اطمينان دارد كه صاحبش راضى به ماندن آن نزد ورثه مى باشد
لازم نيست امانت را به صاحب آن يا وكيل يا ولى أو برساند ، ويا وصيت كند ،
هر چند أحوط آن است كه امانت را به صاحب آن يا وكيل يا ولى أو برساند ، واگر
ممكن نيست ، آن را به حاكم شرع بدهد .
ودر غير اين صورت بايد به هر طريقي كه ممكن است حق را به صاحبش يا
وكيل يا ولى أو برساند ، واگر ممكن نشد وصيت كند وشاهد بگيرد وبه وصى
وشاهد اسم صاحب مال وجنس وخصوصيات مال ومحل آن را بگويد .
مسأله 2396 - اگر امانت دار نشانه هاى مرگ را در خود ببيند وبه وظيفة اى كه در
مسألهء پيش گذشت عمل نكند ، چنانچه آن أمانت از بين برود ، بايد عوضش را
بدهد ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ومرض أو خوب شود ، يا بعد از
مدتي پشيمان شود ووصيت كند ، هر چند مال بعد از وصيت تلف شود .