" احكام اجاره " مسأله 2201 - اجاره دهنده وكسى كه چيزى را اجاره مى كند بايد عاقل وبالغ
باشند ، وبايد بر اجاره به نا حق اكراه نشده باشند ، واگر اكراه شدند وبعد به اجاره
راضى شدند ، اجاره نافذ است ، ودر مال خود حق تصرف داشته باشند ، پس اجاره
دادن واجاره كردن سفيه ومفلسى كه به حكم حاكم شرع ممنوع از تصرف در مال
خود باشد نافذ نيست ، مگر به اذن واجازه ء ولى يا طلبكاران ، ولى اجاره ء مفلس
خودش را براي كارى يا خدمتي نافذ است ومحتاج به اجازه نيست .
مسأله 2202 - انسان مى تواند از طرف ديگرى وكيل شود ومال أو را اجاره دهد ، يا
مالي را براي أو اجاره كند .
مسأله 2203 - اگر ولى يا قيم بچه مال أو را اجاره دهد ، يا خود أو را أجير ديگرى
نمايد ، اشكال ندارد .
واگر مدتي از زمان بالغ شدن أو را جزء مدت اجاره قرار دهد ، بعد از آن كه بچه
بالغ شد ، مى تواند بقيهء اجاره را به هم بزند ، ولى اگر اجاره تا زمان بعد از بلوغ به
جهت مصلحتى بوده كه شرعا مراعاة آن واجب است ، اجاره نسبت به بعد از بلوغ
نافذ ، واحتياط واجب آن است كه به اذن حاكم شرع باشد .
مسأله 2204 - بچهء صغيرى را كه ولى ندارد ، بدون اجازه ء فقيه عادل نمى شود أجير
كرد ، وكسى كه به فقيه عادل دسترسى ندارد ، مى تواند از چند نفر مؤمن عادل اجازه
بگيرد وأو را أجير نمايد ، ودر صورت نبودن چند نفر از يك نفر هم كفايت مى كند .
مسأله 2205 - اجاره دهنده ومستأجر لازم نيست صيغه را به عربى بخوانند ، بلكه