9 - قى كردن
مسأله 1654 - هرگاه روزه دار عمدا قى كند - اگر چه به واسطهء مرض ومانند آن
ناچار باشد - روزه اش باطل مى شود ، ولى اگر سهوا يا بي اختيار قى كند اشكال ندارد .
مسأله 1655 - اگر در شب چيزى بخورد كه مى داند به واسطهء خوردن آن ، در روز
بي اختيار قى مى كند ، روزه اش باطل نمى شود ، واحتياط مستحب آن است كه روزه ء
آن روز را قضا نمايد .
مسأله 1656 - اگر روزه دار بتواند از قى كردن خوددارى كند ، چنانچه براي أو ضرر
ومشقت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد .
مسأله 1657 - اگر مثلا مگس در گلوى روزه دار برود ، چنانچه ممكن باشد بدون قى
كردن آن را بيرون بياورد ، بايد بيرون آورد ، وروزه ء أو صحيح است ، ولى اگر ممكن
نباشد ، چنانچه طورى باشد كه به فرو دادنش خوردن صدق مى كند ، بايد بيرون
آورد هر چند به واسطهء قى كردن باشد وروزه اش باطل است ، واگر خوردن صدق
نمى كند ، بايد بيرون نياورد وروزه اش صحيح است .
مسأله 1658 - اگر سهوا چيزى را فرو ببرد واز حلق گذشته باشد وپيش از رسيدن
به معده يادش بيايد كه روزه است ، بيرون آوردن آن لازم نيست وروزه ء أو صحيح
است .
مسأله 1659 - اگر يقين داشته باشد كه به واسطهء آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون
مى آيد ، بنابر احتياط واجب نبايد عمدا آروغ بزند ، ولى اگر يقين نداشته باشد
اشكال ندارد .
مسأله 1660 - اگر آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد ، واگر
بي اختيار فرو رود ، روزه اش صحيح است .