( أول ) آن كه از استعمال آب ترس داشته وعمدا خود را جنب كرده وبا تيمم
نماز خوانده است .
( دوم ) آن كه مى دانسته يا گمان داشته كه آب پيدا نمى كند وعمدا خود را جنب
كرده وبا تيمم نماز خوانده است .
( سوم ) آن كه تا آخر وقت عمدا در جستجوى آب نرود وبا تيمم نماز بخواند
وبعد بفهمد كه اگر جستجو مى كرد آب پيدا مى شد .
( چهارم ) آن كه عمدا نماز را تأخير انداخته ودر آخر وقت با تيمم نماز خوانده
است .
( پنجم ) آن كه مى دانسته يا گمان داشته كه آب پيدا نمى شود وآبى را كه داشته
ريخته وبا تيمم نماز خوانده است .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحه 329
پدیدآورندگان: الشيخ وحيد الخراساني
ص۳۲۹