آن حيض است ، واگر از ده روز بيشتر باشد تا مقدارى كه احتمال عادت مى دهد
بايد حيض قرار دهد ، واگر آن مقدار كمتر از شش يا بيشتر از هفت روز باشد بنابر
احتياط واجب در تفاوت آن مقدار وشش يا هفت روز - كه اختيار مى كند - جمع كند
بين تروك حائض وافعال مستحاضة .
2 - آن كه فقط عادت وقتيه داشته وفراموش كرده ، كه در اين صورت اگر خونى
ببيند داراى صفات حيض واز سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نباشد تمام آن حيض
است ، واگر از ده روز بيشتر باشد اگر بداند بعض آن خون مصادف با عادت است
بايد در تمام آن خون جمع كند بين تروك حائض واعمال مستحاضة ، هر چند تمام
يا بعض آن خون به صفات حيض نباشد ، وهمچنين در فرضى كه نداند ولى احتمال
تصادف آن را با أيام عادت بدهد ، واگر احتمال تصادف ندهد در صورتي كه بعض
آن خون داراى صفات حيض وبعضي داراى صفات استحاضة باشد ، آنچه داراى
صفات حيض است اگر كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد حيض وباقي
استحاضة است ، ودر صورتي كه تمام آن خون داراى صفات حيض باشد يا آنچه
صفات حيض دارد بيشتر از ده روز باشد ، شش يا هفت روز آن را حيض قرار داده
وباقي استحاضة است .
3 - آن كه عادت وقتيه وعدديه هر دو را داشته ، واين سه صورت دارد :
1 - آن كه فقط وقت را فراموش كرده ، ووظيفهء أو همان است كه در قسم
دوم گذشت ، مگر اين كه خون داراى صفات بوده وبداند مصادف با عادت نيست
واز ده روز بيشتر باشد ، كه در اين صورت اگر عادت أو شش يا هفت روز است همان
را حيض قرار داده ، واگر كمتر يا بيشتر از آن است بنابر احتياط واجب در تفاوت آن
مقدار وشش يا هفت روز - كه اختيار مى كند - جمع كند بين تروك حائض واعمال
مستحاضة ، وبقيه را استحاضة قرار دهد .
2 - آن كه فقط عدد را فراموش كرده ، در اين صورت آنچه در وقت ديده تا
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: الشيخ وحيد الخراساني
ص٢٨٥