( مسأله 1508 ) اگر بعد از باز شدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ،
بايد قضاى نماز آيات را بخواند ، ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر أو
واجب نيست .
( مسأله 1509 ) اگر عدهاى كه اطمينان بگفتار آنها نباشد بگويند كه خورشيد
يا ماه گرفته است ، چنانچه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي پيدا نكند
ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست گفتهاند ، در صورتي كه تمام خورشيد يا
ماه گرفته باشد ، نماز آيات را بخواند ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد ،
خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست وهمچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان
معلوم نيست ، بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند .
( مسأله 1510 ) اگر انسان بگفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت گرفتن
خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط
واجب بايد نماز آيات را بخواند . ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد
وفلان مقدار طول مىكشد وانسان بگفته آنان اطمينان پيدا كند . بنابر احتياط واجب
بايد به حرف آنان عمل نمايد .
( مسأله 1511 ) اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره
بخواند واگر وقت گذشته قضا نمايد .
( مسأله 1512 ) اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ،
چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد . واگر
وقت يكى از آن دو تنگ باشد أول آن را بخواند . واگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد
أول نماز يوميه را بخواند .
( مسأله 1513 ) اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ،
چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند .
واگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، آن را بشكند وأول نماز آيات وبعد نماز يوميه
را بجا آورد .