بتواند دست را به زانو بگذارد ، واين عمل را ركوع مىگويند .
( مسأله 1032 ) اگر به اندازه ركوع خم شود ، ولى دستها را به زانو نگذارد
اشكال ندارد .
( مسأله 1033 ) هر گاه ركوع را بطور غير معمول بجا آورد ، مثلا به چپ
يا راست خم شود ، اگر چه دستهاى أو به زانو برسد ، صحيح نيست .
( مسأله 1034 ) خم شدن بايد به قصد ركوع باشد ، پس اگر به قصد كار ديگر
مثلا براي كشتن جانور خم شود ، نمىتواند آن را ركوع حساب كند ، بلكه بايد
بايستد ودوباره براي ركوع خم شود ، وبواسطة اين عمل ، ركن زياد نشده ونماز
باطل نمىشود .
( مسأله 1035 ) كسى كه دست يا زانوى أو با دست وزانوى ديگران فرق دارد ،
مثلا دستش خيلى بلند است كه اگر كمي خم شود به زانو مىرسد يا زانوى أو پائين تر
از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد با اندازه
معمول خم شود .
( مسأله 1036 ) كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد بقدرى خم شود كه صورتش
مقابل زانوها برسد ، وبهتر است بقدرى خم شود كه صورت مقابل جاى سجده
باشد .
( مسأله 1037 ) بهتر آنست كه در حال اختيار در ركوع ، سه مرتبه ( ( سبحان الله ) )
يا يك مرتبه ( ( سبحان ربى العظيم وبحمده ) ) بگويد وظاهر اين است كه گفتن هر ذكرى
كه به اين مقدار باشد كفايت مىكند . ولى در تنگى وقت ودر حال ناچارى گفتن يك
( ( سبحان الله ) ) كافيست .
( مسأله 1038 ) ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود . ومستحب
است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند .
( مسأله 1039 ) در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، ودر