( مسأله 1432 ) : اگر مأموم در بين نماز بدون عذر قصد انفراد نمايد ،
صحت جماعتش محل اشكال است ولى نمازش صحيح است مگر آن كه به آنچه
وظيفة نمازگزار در نماز فرادى است عمل نكرده باشد يا كارى كه نماز فرادى
را - هر چند سهوا - باطل مىكند مثل زيادى ركوع انجام داده باشد ، بلكه در
بعضي موارد اگر بوظيفه نماز فرادى هم عمل نكرده باشد ، باز نيز نمازش
صحيح است مثلا اگر از أول نماز قصد انفراد را نداشته وقرائت نكرده ، ولى
در هنگام ركوع چنين قصدي برايش پيدا شود ، در اين صورت مىتواند نمازش
را به قصد انفراد تمام كند ولازم نيست كه آن را اعاده نمايد .
( مسأله 1433 ) : اگر مأموم بعد از حمد وسوره امام بواسطة عذرى ،
نيت فرادى كند لازم نيست حمد وسوره را بخواند ، ولى اگر پيش از تمام شدن
حمد وسوره نيت فرادى نمايد ، بنابر احتياط لازم است مقدارى را كه امام
خوانده نيز بخواند .
( مسأله 1434 ) : اگر در بين نماز جماعت نيت فرادى نمايد ، نمىتواند
دوباره نيت جماعت كند ، ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه ، وبعد
تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند ، جماعتش صحيح است .
( مسأله 1435 ) : اگر شك كند كه در بين نماز نيت فرادى كرده يا نه ،
بايد بنا بگذارد كه نيت فرادى نكرده است .
( مسأله 1436 ) : اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كن وبه ركوع
امام برسد ، اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است ويك ركعت
حساب مىشود ، اما اگر به مقدار ركوع خم شود وبه ركوع امام نرسد ، مىتواند
نمازش را به نيت فرادى تمام كند .
( مسأله 1437 ) : اگر موقعى كه اما در ركوع است اقتدا كند ومقدار
ركوع خم شود وشك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، چنانچه شكش بعد از