( مسأله 1314 ) : اگر صحرانشين مثلا براي پيدا كردن منزل وچراگاه
حيواناتش سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد نماز را تمام بخواند ، والا
چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1315 ) : اگر صحرانشين مثلا براي زيارة يا حج يا تجارت
ومانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
( شرط هفتم ) آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، واما كسى كه كأرش
مسافرت است به اين معنى كه يا كارى جز مسافرت كردن ندارد ، به حدى كه
عرف أو را كثير السفر مىگويند ويا اين كه كارى كه در زندگانى براي خود
انتخاب كرده توقف بر سفر دارد ، مانند شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان ،
اين گونه اشخاص اگر چه براي جهت شخصي خودشان چون بردن اثاثيه منزل
ويا نقل وانتقال عيالشان مسافرت كنند ، بايد نماز را تمام بخوانند ، وملحق
مىشود به كسى كه كأرش سفر است كسى كه كأرش در جاى ديگرى است كه
هر روز يا دو روز يك مرتبه مثلا به آن جا سفر نموده وبرمىگردد ، مانند كسى كه
اقامتش در جائى است وكأرش در جاى ديگر از قبيل تجارت وتدريس .
( مسأله 1316 ) : كسى كه شغلش در مسافرت است ، اگر براي كار
ديگرى مثلا براي زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ،
مگر آن كه عرفا أو را كثير السفر بگويند . ولى اگر مثلا شوفر اتومبيل خود را
براي زيارة كرايه بدهد ، ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، در هر حال بايد
نماز را تمام بخواند .
( مسأله 1317 ) : حمله دار يعنى كسى كه براي رساندن حاجيها به مكة
مسافرت مىكند ، چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند واگر
شغلش مسافرت نباشد ، وفقط در أيام حج براي حملهدارى سفر مىكند ،
احتياط واجب آنست كه بين نماز وشكسته جمع نمايد ، ولى چنانچه مدت