به خود زده يا سمى خورده است كه بواسطة آن ، يقين يا گمان به مردن أو
پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند ،
صحيح نيست .
مسأله 2708 - در وصيت تمليكيه قبول موصى له معتبر است پس اگر
شخصي وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند در صورتي آن كس آن چيز را
مالك مىشود كه وصيت را قبول كند ولازم نيست قبول بعد از موت
وصيت كننده باشد بلكه اگر پيش از موت أو هم باشد كفايت مىكند بلى
اگر قبول پيش از موت وصيت كننده باشد به مجرد قبول آن چيز را مالك
نمىشود بلكه بعد از موت وصيت كننده بدون حاجت به قبول ديگر
مالك مىشود واگر قبول بعد از موت باشد به مجرد قبول آن چيز را مالك
مىشود .
مسأله 2709 - وقتي انسان نشانههاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا
امانتهاى مردم را به صاحبانش بر گرداند واگر به مردم بدهكار است وموقع
دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ، واگر خودش نمىتواند بدهد ، يا موقع
دادن بدهى أو نرسيده ، بايد وصيت كند وبر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر
بدهى أو معلوم باشد واطمينان دارد كه ورثه مىپردازند ، وصيت كردن لازم
نيست .
مسأله 2710 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر خمس
وزكات ومظالم بدهكار است ، بايد فورا بدهد واگر نمىتواند بدهد ، چنانچه از
خودش مال دارد ، يا احتمال مىدهد كسى آنها را ادا نمايد ، بايد وصيت كند .
وهم چنين است اگر حج بر أو واجب باشد .
مسأله 2711 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر نماز
وروزه قضا دارد ، بايد وصيت كند كه از مال خودش براي آنها أجير بگيرد ،