توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 512

پيدا كرده‌ام يا لباسى ، واگر همين قدر بگويد : چيزى پيدا كرده‌ام كافى نيست . مسأله 2586 - اگر كسى چيزى را پيدا كند وديگرى بگويد مال من است در صورتي بايد به أو بدهد كه نشانه هاى آن را بگويد . ولى لازم نيست نشانه هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد . مسأله 2587 - اگر قيمت چيزى را كه پيدا كرده به 6 / 12 نخود نقره سكه دار برسد چنانچه اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ، ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است . مسأله 2588 - هر گاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود ، بايد قيمت آن را معين كند يا براي خودش بردارد ويا به ديگرى بفروشد وپولش را براي صاحبش نگهدارد واحتياط واجب لازم آنست كه اين كار با اذن حاكم شرع ، يا وكيل أو باشد ، ودر هر دو صورت وجوب اعلان تا يك سال ساقط نمىشود واگر تا يك سال صاحبش پيدا نشد ، مىتواند در ثمن تصرف كند ويا آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد ، وهر وقت صاحب مال پيدا شود بايد عوض ثمن ويا قيمتي را كه به عهده گرفته ومال را براي خود برداشته ، به أو رد كند ، بلى اگر ثمن را صدقه داده باشد وصاحب مال به صدقه راضى شود چيزى بر أو نيست . مسأله 2589 - اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز خواندن همراه أو باشد ، در صورتي كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند اشكال ندارد . مسأله 2590 - اگر كفش أو را ببرند وكفش ديگرى به جاى آن بگذاردند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش أو را برده ، مىتواند بجاى كفش خودش بردارد ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد ،