مسأله 1955 - به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ،
اگر چه مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد كه بدهى خود را
بپردازد .
مسأله 1956 - انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد خرجشان
بر أو واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ، ديگران
مىتوانند به آنان زكات بدهند .
مسأله 1957 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر
وكلفت خود نمايد اشكال ندارد .
مسأله 1958 - اگر پسر به كتابهاى علمي ديني احتياج داشته باشد ،
پدر مىتواند براي خريدن آنها به أو زكات بدهد .
مسأله 1959 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براي خود زن
بگيرد وپسر هم مىتواند براي آن كه پدرش زن بگيرد زكات خود را به أو
بدهد .
مسأله 1960 - به زنى كه شوهرش مخارج أو را مىدهد ، يا خرجى
نمىدهد ولى ممكن است أو را به دادن خرجى مجبور كنند ، نمىشود زكات
داد .
مسأله 1961 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران
مىتوانند به أو زكات بدهند . ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه
مخارج أو را بدهد ، يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ،
در صورتي كه بتواند مخارج آن زن را بدهد ، نمىشود به آن زن زكات داد مگر
آن كه مخارجش را شوهر ندهد هر چند از روى معصيت باشد .
مسأله 1962 - زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر
زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد .