توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 386

مسأله 1948 - مسافري كه خرجى أو تمام شده ، يا مركبش از كار افتاده چنانچه سفر أو سفر معصيت نباشد وخود أو هم در معصيت نباشد ونتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد برساند ، اگر چه در وطن خود فقير نباشد ، مىتواند زكات بگيرد . ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم كند . فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد . مسأله 1949 - مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته بعد از آن كه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد بنابر احتياط لازم آن را به حاكم شرع بدهد ، وبگويد : آن چيز زكات است . شرائط كساني كه مستحق زكاتند مسأله 1950 - كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد واگر انسان كسى را شيعه بداند وبه أو زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دوباره زكات بدهد . مسأله 1951 - اگر طفل يا ديوانه‌اى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى أو زكات بدهد ، به قصد اين كه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد . مسأله 1952 - اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا بوسيلة يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند وبايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كند . مسأله 1953 - به فقيرى كه گدائى مىكند ، مىشود زكات داد ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند ، نمىشود زكات داد . مسأله 1954 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مىآورد ، احتياط واجب آنست كه زكات ندهند .