مسأله 1851 - اگر مخارج سيدي كه زوجه انسان نيست بر انسان واجب باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس خوراك وپوشاك أو را بدهد يا آن كه ملك أو كند كه به مصرف مخارج خودش برساند . مسأله 1852 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد ، مىشود خمس داد . مسأله 1853 - احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند . مسأله 1854 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم ندهد كه پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ومىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد واگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست . مسأله 1855 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال دهد كه پيدا شود اگر چه نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد ، مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتلف شود ، نبايد چيزى بدهد ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد . مسأله 1856 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد ودر صورتي كه خمس از بين برود ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ضامن است . مسأله 1857 - اگر با اذن حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد ، واز بين برود لازم
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحه 365
پدیدآورندگان: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص۳۶۵