مسأله 1851 - اگر مخارج سيدي كه زوجه انسان نيست بر انسان
واجب باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس خوراك وپوشاك أو
را بدهد يا آن كه ملك أو كند كه به مصرف مخارج خودش برساند .
مسأله 1852 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو
نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد ، مىشود خمس داد .
مسأله 1853 - احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال به يك
سيد فقير خمس ندهند .
مسأله 1854 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم
ندهد كه پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ،
بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ومىتواند مخارج بردن
آن را از خمس بردارد واگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن
كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو
واجب نيست .
مسأله 1855 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال
دهد كه پيدا شود اگر چه نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن
باشد ، مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى
نكند وتلف شود ، نبايد چيزى بدهد ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از
خمس بردارد .
مسأله 1856 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند
خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از
خودش بدهد ودر صورتي كه خمس از بين برود ، اگر چه در نگهدارى آن
كوتاهى نكرده باشد ضامن است .
مسأله 1857 - اگر با اذن حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد ، واز بين برود لازم