توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 320

صورتي كه منى از أو بيرون آيد . روزه‌اش باطل است . 4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( ص ) مسأله 1605 - اگر روزه‌دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبران وأئمة عليهم السلام عمدا نسبت دروغ بدهد ، اگر چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه أو باطل است . واحتياط واجب آنست كه به حضرت زهراء سلام الله عليها وبه جانشينان پيغمبران گذشته هم نسبت دروغ ندهد . مسأله 1606 - اگر بخواهد خبري را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد . مسأله 1607 - اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند وبعد بفهمد دروغ بوده ، روزه‌اش باطل نمىشود . مسأله 1608 - اگر بداند دروغ بستن به خدا وپيغمبر روزه را باطل مىكند وچيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد وبعدا بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، روزه‌اش باطل است ودر ماه رمضان بايد تا مغرب از آنچه روزه را باطل مىكند خوددارى كند ، ولى كفاره بر أو واجب نمىشود . مسأله 1609 - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) وجانشينان پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) نسبت دهد روزه‌اش باطل مىشود ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد . مسأله 1610 - اگر از روزه دار بپرسند كه آيا پيغمبر ( صلى الله عليه