صورتي كه منى از أو بيرون آيد . روزهاش باطل است .
4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( ص )
مسأله 1605 - اگر روزهدار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره ومانند اينها
به خدا وپيغمبران وأئمة عليهم السلام عمدا نسبت دروغ بدهد ، اگر چه
فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه أو باطل است . واحتياط واجب
آنست كه به حضرت زهراء سلام الله عليها وبه جانشينان پيغمبران گذشته هم
نسبت دروغ ندهد .
مسأله 1606 - اگر بخواهد خبري را كه نمىداند راست است يا دروغ
نقل كند بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه
آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد .
مسأله 1607 - اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا
پيغمبر نقل كند وبعد بفهمد دروغ بوده ، روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1608 - اگر بداند دروغ بستن به خدا وپيغمبر روزه را باطل
مىكند وچيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد وبعدا بفهمد
آنچه را كه گفته راست بوده ، روزهاش باطل است ودر ماه رمضان بايد تا
مغرب از آنچه روزه را باطل مىكند خوددارى كند ، ولى كفاره بر أو واجب
نمىشود .
مسأله 1609 - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا وپيغمبر
( صلى الله عليه وآله ) وجانشينان پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) نسبت دهد
روزهاش باطل مىشود ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند
اشكال ندارد .
مسأله 1610 - اگر از روزه دار بپرسند كه آيا پيغمبر ( صلى الله عليه