تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
قصد معصيت برگردد ، چنانچه بقيه راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد كه با برگشت هشت فرسخ شود وقصد اقامه ده روز نداشته باشد بايد نماز را شكسته بخواند واگر بقيه راه به اندازه مسافت شرعي نباشد ولى مجموع راهى كه قبل از توبه رفته وبعد از توبه مىرود ، به اندازه مسافت شرعي باشد احتياط واجب لازم آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده صحيح است .
شرط ششم - آن كه از صحرا نشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى بجاى ديگر مىروند ، پس صحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1314 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتشان سفر كند بدون چادر واثاثيه بلكه فقط به منظور تعيين محل ومرتع مناسب براي احشام خودشان باشد چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، احتياط واجب آنست كه هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1315 - اگر صحرا نشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم - آن كه شغل أو مسافرت نباشد بنابر اين شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ، در غير سفر أول بايد نماز را تمام بخوانند . وهم چنين در سفر أول اگر طول بكشد يا از مكاني به مكان ديگر برود كه عرفا نگويند : عمل أو سفر است بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر سفر طولانى نباشد