دوم : پيش از آن كه خريدار وفروشنده از هم جدا شوند ، خريدار تمام قيمت را
به فروشنده بدهد ، يا به مقدار پول آن از فروشنده طلبكار باشد كه در اين صورت
بهتر آن است كه فروشنده پول جنس را به ذمه مشترى قرار دهد پس از آن مشترى
طلبي را كه از فروشنده دارد بابت پول جنسي كه به ذمه أو است حساب كند
وچنانچه مقدارى از قيمت آن را بدهد ، اگر چه معامله به آن مقدار صحيح است ،
ولى فروشنده مىتواند معامله همان مقدار را به هم بزند .
سوم : مدت را كاملا معين كنند ، واگر مثلا بگويد تا أول خرمن جنس را تحويل
مىدهم چون مدت كاملا معلوم نشده معامله باطل است .
چهارم : وقتي را براي تحويل جنس معين كنند كه در آن وقت ، به قدرى از آن
جنس وجود داشته باشد كه اطمينان داشته باشند كه ناياب خواهند بود .
پنجم : بنابر احتياط واجب جاى تحويل جنس را معين نمايد ، ولى اگر از
حرفهاى آنان جاى آن معلوم باشد لازم نيست اسم آنجا را ببرند .
ششم : وزن يا پيمانه آن را معين كنند وجنسي را هم كه معمولا با ديدن معامله
مىكنند اگر سلف بفروشند اشكال ندارد ، ولى بايد مثل بعضي از اقسام گردو
وتخم مرغ تفاوت افراد آن بقدرى كم باشد كه مردم به آن اهميت ندهند .
احكام معامله سلف
مسأله 2107 - انسان نمىتواند جنسي را كه سلف خريده پيش از تمام شدن
مدت بفروشد وبعد از تمام شدن مدت ، اگر چه آن را تحويل نگرفته باشد ،
فروختن آن اشكال ندارد .
مسأله 2108 - در معامله سلف اگر فروشنده جنسي را كه قرارداد كرده بدهد ،
مشترى بايد قبول كند ونيز اگر بهتر از آنچه قرار گذاشته بدهد يعنى همان أوصاف
را با زيادتى كمال دارا باشد ، مشترى بايد قبول نمايد .
مسأله 2109 - اگر جنسي را كه فروشنده مىدهد ، پستتر از جنسي باشد كه
قرارداد كرده ، مشترى مىتواند قبول نكند .