مسأله 1895 - كسى كه طلا يا نقره أو به اندازه نصاب است ، اگر چه زكات آن را
داده باشد ، تا وقتي از نصاب أول كم نشده ، همه سأله بايد زكات آن را بدهد .
مسأله 1896 - زكات طلا ونقره در صورتي واجب مىشود كه آن را سكه زده
باشند ومعامله با آن رواج باشد واگر سكهؤ آن از بين هم رفته باشد بايد زكات
آن را بدهند .
مسأله 1897 - طلا ونقره سكه دارى كه زنها براي زينت به كار مىبرند در
صورتي كه معامله با آن رائج باشد بنابر احتياط زكوةآن واجب است واگر معامله با
آن رائج نباشد زكات آن واجب نيست هر چند به آن پول طلا ونقره بگويند .
مسأله 1898 - كسى كه طلا ونقره دارد ، اگر هيچ كدام آنها به اندازه نصاب أول
نباشد مثلا 104 مثقال نقره و 14 مثقال طلا داشته باشد ، زكات بر أو واجب نيست .
مسأله 1899 - چنان كه سابقا گفته شد زكات طلا ونقره در صورتي واجب
مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد واگر در بين يازده ماه ، طلا
ونقره أو از نصاب أول كمتر شود ، زكات بر أو واجب نيست .
مسأله 1900 - اگر در بين يازده ماه طلا ونقرهاى را كه دارد با طلا يا نقره يا
چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر أو واجب نيست . ولى اگر براي
فرار از دادن زكات اين كارها را بكند ، احتياط مستحب آن است كه زكات را بدهد .
مسأله 1901 - اگر در ماه دوازدهم پول طلا ونقره را آب كند ، بايد زكات آنها را
بدهد ، وچنانچه به واسطه آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود ، بايد زكاتى را كه
پيش از آب كردن بر أو واجب بوده بدهد .
مسأله 1902 - اگر طلا ونقرهاى كه دارد خوب وبد داشته باشد ، مىتواند زكات
هر كدام از خوب وبد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا
ونقره خوب بدهد .
مسأله 1903 - طلا ونقرهاى كه بيشتر از اندازه معمولى فلز ديگر دارد ،
اگر خالص آن به اندازه نصاب كه مقدار آن گفته شد برسد انسان بايد زكات آن را