مسأله 1493 - اگر خواندن نماز آيات را بقدرى تأخير بيندازد كه آفتاب يا ماه
شروع به باز شدن كند ، بنابر احتياط واجب بايد نيت ادا وقضا نكند ولى اگر بعد از
باز شدن تمام آن ، نماز بخواند بايد نيت قضا نمايد .
مسأله 1494 - اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه بيشتر از خواندن يك ركعت
باشد ولى انسان نماز را نخواند ، تا به اندازه خواندن يك ركعت به آخر وقت آن
مانده باشد بايد نيت ادا كند بلكه اگر مدت گرفتن آنها به اندازه خواندن يك ركعت
هم باشد بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند وادا است .
مسأله 1495 - موقعى كه زلزله ورعد وبرق ومانند اينها اتفاق مىافتد ، انسان
بايد فورا نماز آيات را بخواند واگر نخواند معصيت كرده وتا آخر عمر بر أو
واجب است وهر وقت بخواند ادا است .
مسأله 1496 - اگر بعد از باز شدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ،
بايد قضاى نماز آيات را بخواند . ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر أو
واجب نيست .
مسأله 1497 - اگر عدهاى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است چنانچه
انسان از گفته آنان يقين پيدا نكند ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست
گفتهاند ، در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد بايد نماز آيات را بخواند .
ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست
وهمچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه
گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند .
مسأله 1498 - اگر انسان به گفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت گرفتن
خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط
واجب بايد نماز آيات را بخواند ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه
مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد وانسان به گفته آنان اطمينان پيدا كند ،
بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد ، مثلا اگر بگويند آفتاب فلان
ساعت شروع به باز شدن مىكند ، احتياطا بايد نماز را از آن وقت تأخير نيندازد .