مسأله 1001 - اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند ، يا عمدا آن را نگويد
يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد مثلا به جاى ( ض ) ( ظ ) بگويد يا جائى كه
بايد بدون زيرو زبر خوانده شود ، زير وزبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز أو
باطل است .
مسأله 1002 - اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند ودر نماز همان طور بخواند
وبعد بفهمد غلط خوانده ، احتياط واجب آن است كه دوباره بخواند واگر وقت
گذشته ، قضا نمايد .
مسأله 1003 - اگر زير وزبر كلمهاى را نداند بايد ياد بگيرد ولى اگر كلمهاى
را كه وقف كردن آخر آن جايز است هميشه وقف كند ، ياد گرفتن زير وزبر آن لازم
نيست ونيز اگر نداند مثلا كلمهاى به ( س ) است يا به ( ص ) بايد ياد بگيرد
وچنانچه دو جور يا بيشتر بخواند ، مثل آن كه در اهدنا الصراط المستقيم ، مستقيم را
يك مرتبه با سين ويك مرتبه با صاد بخواند نمازش باطل است مگر آن كه هر دو
جور قرائت شده باشد وبه اميد رسيدن به واقع بخواند .
مسأله 1004 - اگر در كلمهاى ( واو ) باشد وحرف قبل از ( واو ) در آن كلمه
پيش داشته باشد وحرف بعد از ( واو ) در آن كلمه همزه ( ء ) باشد مثل كلمه سوء
بايد آن ( واو ) را مد بدهد يعنى آن را بكشد وهم چنين اگر در كلمهاى ( الف ) باشد
وحرف قبل از ( الف ) در آن كلمه زبر داشته باشد وحرف بعد از ( الف ) در آن كلمه
همزه باشد مثل ( جاء ) ، بايد ( الف ) آن را بكشد ونيز اگر در كلمهاى ( ى ) باشد
وحرف پيش از ( ى ) در آن كلمه زير داشته باشد وحرف بعد از ( ى ) در آن كلمه
همزه باشد مثل ( جئ ) بايد ( ى ) را با مد بخواند واگر بعد از اين ( واو ) و ( الف )
و ( ى ) به جاى همزه ( ء ) حرفى باشد كه ساكن است يعنى زير وزبر وپيش ندارد
باز هم بايد اين سه حرف را با مد بخواند ، مثلا در ولا الضالين كه بعد از ( الف )
حرف لام ساكن است ، بايد ( الف ) آن را با مد بخواند وچنانچه به دستوري كه
گفته شد رفتار نكند احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند ودوباره بخواند .