قيام ( ايستادن ) مسأله 959 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام
متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره وقيام
بعد از ركوع ركن نيست واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش
صحيح است .
مسأله 960 - واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا
يقين كند كه در حال ايستادن ، تكبير گفته است .
مسأله 961 - اگر ركوع را فراموش كند وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش
بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود واگر بدون اين كه بايستد ، به حال
خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده ، نماز أو
باطل است .
مسأله 962 - موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم
نشود وبه جائى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در حال خم شدن
براي ركوع پاها را حركت دهد ، اشكال ندارد .
مسأله 963 - اگر موقعى كه ايستاده از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به
طرفي خم شود ، يا بجايى تكيه كند ، اشكال ندارد ، ولى در قيام موقع گفتن
تكبيرة الاحرام وقيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط
واجب بايد نماز را تمام كند ودوباره بخواند .
مسأله 964 - احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين
باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد واگر روى يك پا هم باشد
اشكال ندارد .
مسأله 965 - كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه
به حال ايستادن معمولى نباشد نمازش باطل است .