مسأله 747 - اگر يقين كند وقت داخل شده ومشغول نماز شود ودر بين نماز
شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز أو باطل است ولى اگر در بين نماز يقين
داشته باشد كه وقت شده ، وشك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه ،
نمازش صحيح است ولى اگر بداند جزئي از نماز در خارج وقت بوده ، نماز أو
باطل است .
مسأله 748 - اگر وقت نماز بقدرى تنگ است كه به واسطه بجا آوردن بعضي از
كارهاى مستحب نماز مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد آن مستحب
را بجا نياورد ، مثلا اگر به واسطه خواندن قنوت مقدارى از نماز بعد از وقت
خوانده مىشود ، بايد قنوت نخواند واگر بخواند معصيت كرده ، ولى نماز أو
صحيح است .
مسأله 749 - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز را
به نيت أداء بخواند ، ولى نبايد عمدا نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد .
مسأله 750 - كسى كه مسافر نيست ، اگر تا مغرب به اندازه خواندن پنج ركعت
نماز وقت دارد ، بايد نماز ظهر وعصر هر دو را بخواند ، واگر كمتر وقت دارد بايد
فقط نماز عصر را بخواند ، وبعدا نماز ظهر را قضا كند . واگر تا نصف شب به اندازه
خواندن چهار ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز مغرب وعشا را بخواند واگر كمتر
وقت دارد بايد فقط عشا را بخواند وبعدا بايد نماز مغرب را بخواند وبه احتياط
واجب نيت ادا وقضا ننمايد .
( مسأله 751 ) كسى كه مسافر است اگر تا مغرب به اندازه خواندن سه ركعت
نماز وقت دارد ، بايد نماز ظهر وعصر را بخواند واگر كمتر وقت دارد ، بايد فقط
عصر را بخواند وبعدا نماز ظهر را قضا كند . واگر تا نصف شب به اندازه خواندن
چهار ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز مغرب وعشا را بخواند واگر كمتر وقت
دارد بايد فقط عشا را بخواند وبعدا مغرب را بدون نيت ادا وقضا بجا آورد
وچنانچه بعد از خواندن عشا ، معلوم شود كه به مقدار يك ركعت يا بيشتر وقت
به نصف شب مانده است بايد فورا نماز مغرب را به نيت ادا بجا آورد .