تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل مراجع ( فارسي ) — صفحة 1016

مساهمون:

ص١٠١٦
ج : گزارش دادن ظلم به مراكز و مراجع مسئول براى پيگيرى و تعقيب بعد از تحقيق و اطمينان نسبت به آن اشكال ندارد و حتّى اگر از مقدمات نهى از منكر محسوب شود واجب مىگردد ، ولى بيان آن در برابر مردم وجهى ندارد بلكه اگر موجب فتنه و فساد و تضعيف دولت اسلامى شود حرام است . س 1391 : تحقيق از اموال مؤمنين و گزارش آن به دولت و حاكمِ ظالم بخصوص اگر منجر به اذيت و ورود خسارت به آنها شود چه حكمى دارد ؟ ج : اين قبيل اعمال از نظر شرعى حرام هستند و در صورتى كه خسارت وارده به دليل خبر چينى از مؤمنين نزد ظالم باشد ، موجب ضمان مىگردد . س 1392 : آيا تجسّس در امور شخصى و غير شخصى مؤمنين به دليل امر به معروف و نهى از منكر ، در صورتى كه از آنان ارتكاب حرام يا ترك معروف مشاهده شود ، جايز است ؟ اشخاصى كه براى كشف تخلفات مردم تجسّس مىكنند با اينكه مكلف به اين كار نيستند ، چه حكمى دارند ؟ ج : مبادرت به امر بررسى و تحقيق قانونى نسبت به كار ادارى كارمندان و غير آنان توّسط مأموران رسمى تفحّص و تحقيق در چارچوب ضوابط و مقرّرات قانونى اشكال ندارد ولى تجسس در كار ديگران و يا تحقيق در اعمال و رفتار كارمندان براى كشف اسرار آنان در خارج از حدود و ضوابط قانونى براى آن مأموران هم جايز نيست . س 1393 : آيا سخن گفتن از اسرار شخصى و امور خصوصى و سرّى در برابر مردم جايز است ؟ ج : كشف و بيان امور خصوصى و شخصى در برابر ديگران اگر به نحوى مربوط به افراد ديگر هم باشد و يا موجب ترتّب مفسده شود جايز نيست . س 1394 : روانپزشكان غالباً براى دستيابى به علل بيمارى و راههاى درمان آن سؤالاتى راجع به امور شخصى و خانوادگى بيمار از او مىكنند ، آيا براى بيمار پاسخ دادن به آن سؤالات جايز است ؟ ج : اگر مفسده‌اى بر آن مترتّب نشود و غيبت و اهانت به شخص ديگرى هم محسوب نشود ، اشكال ندارد . س 1395 : گاهى بعضى از نيروهاى امنيتى ورود به بعضى از مراكز و نفوذ در گروهها را براى كشف مراكز فحشا و گروههاى تروريستى ضرورى مىدانند ، همانگونه كه روشهاى تجسّس و تحقيق نيز همين را اقتضا مىكنند ، اين كار از نظر شرعى چه حكمى دارد ؟ ج : اگر با اجازهء مسئول مربوطه و با التزام به رعايت ضوابط و مقرّرات قانونى باشد و از آلوده شدن به گناه و ارتكاب فعل حرام اجتناب شود ، اشكال ندارد و بر مسئولين نيز واجب است كه بر كار آنان از اين جهت نظارت و توجه كامل داشته باشند . س 1396 : عدّه‌اى در برابر ديگران مبادرت به طرح كمبودها و ضعفهايى كه در جمهورى اسلامى وجود دارد ، مىكنند ، گوش دادن به اين سخنان و حكايتها چه حكمى دارد ؟ ج : واضح است هر عملى كه موجب بدنام شدن چهره جمهورى اسلامى كه در برابر كفر و استكبار جهانى ايستاده است ، شود به نفع اسلام و مسلمين نيست . بنا بر اين ، اگر اين سخنان موجب تضعيف نظام جمهورى اسلامى باشد جايز نيست .