بكند و قصد بيرون آمدن از احرام را بكند احرامش بهم نمىخورد ؛ و آنچه به واسطه احرام بر او حرام شده حلال نمىشود و هرگاه كارى كه موجب كفاره است بجا آورده بايد كفاره بدهد .
مسأله 1131
هرگاه به واسطه عذرى مانند مرض نتواند لباس دوخته خود را بكند و لباس احرام بپوشد بايد در ميقات يا محاذى آن نيت عمره يا حج كند و لبيك بگويد و كفايت مىكند و هر وقت عذرش بر طرف شد جامه دوخته را بكند و اگر لباس احرام نپوشيده بپوشد و لازم نيست به ميقات برگردد ؛ ولى براى پوشيدن لباس دوخته بايد يك گوسفند قربانى كند .
مسأله 1132
هرگاه يكى از محرمات را از روى ندانستن مسأله يا فراموشى حكم يا موضوع يا غفلت مرتكب شود اگر شكار بوده كفاره دارد و در غير شكار كفاره ندارد مگر در اين چند مورد :
1 كسى كه طواف واجب حج يا عمره را فراموش كرده با همسر خود نزديكى كرده اگر در طواف حج بوده يك گوسفند به منى بفرستد و قربانى كند و اگر در طواف عمره بوده يك گوسفند به مكه مكرمه بفرستد و قربانى كند .
2 كسى كه مقدارى از سعى بين صفا و مروه عمره تمتع را فراموش كرده و از احرام خارج شد به اعتقاد اين كه از سعى فارغ شد با زن خود نزديكى كند يا ناخن بگيرد بنا بر احتياط يك گاو كفاره بدهد .
3 كسى كه دست خود را بى خود به سر و رويش بكشد و يك يا چند
رسالهء توضيح المناسك ( دستور و آداب حج و عمره ) ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: سيد محمد حسن مرتضوي لنگرودي
ص٣٣٨