كرده .
مسأله 714
زياد كردن سعى اگر از روى جهل باشد حكم زياديى سهوى را دارد سعى باطل نمىشود ؛ ولى مع ذلك احتياط اعاده سعى است .
مسأله 715
كسى كه نمىتواند بدون سوار شدن در چرخهاى معمولى در مسعى سعى كند و پولى هم براى اين كار در اختيار ندارد ؛ مثلًا سوغاتى خريده ؛ نمىتواند نايب بگيرد بايد خودش سعى كند به سوار شدن در چرخ و لو به فروش مقدارى از سوغاتى يا قرض كردن ؛ مگر اين كه حرج و مشقتى در بين باشد در اين صورت مىتواند براى سعى نايب بگيرد .
مسأله 716
هرگاه به تصور اين كه در حال سعى بايد با وضو باشد بعد از يك شوط و نيم مثلًا سعى خود را قطع مىكند وضو مىگيرد و هفت شوط ديگر سعى مىكند هرگاه پس از فوت موالات عرفى بوده اگر جاهل قاصر بوده سعيش صحيح است و اگر جاهل مقصر بوده احتياطاً سعى را اعاده كند .
مسأله 717
هرگاه با اعتقاد به اين كه هر شوط سعى عبارت از رفتن به مروه و برگشت به صفا است سعى را شروع كرد و در شوط سوم متوجه مسأله مىشود و سعى خود را به هفت شوط خاتمه مىدهد سعى او صحيح است .
مسأله 718
كسى كه در حال سعى گاهى به طرف عقب به طرف صفا يا مروه برگشته بايد آن مقدار را تدارك كند و سعيش صحيح است ؛ و اگر
رسالهء توضيح المناسك ( دستور و آداب حج و عمره ) ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: سيد محمد حسن مرتضوي لنگرودي
ص٢١٢