آنها شبيه مىگردد و شيوهء آنها را برمىگيرد . » منظور وى از اين سخن آن است كه شخص بافراست به هر دو محيط بشرى و اجتماعى اهميّت مىدهد ؛ و از آن دو مىتواند به نفس انسانها نفوذ كند و مسائل پنهانى آن را كشف كند . مكان ، سايه و تأثيرش را بر كسانى كه در آن زندگى مىكنند ، مىافكند ؛ و معاشرت با ديگران هم به تأثير و تأثّر منجر مىشود .
معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى) — صفحه 177
پدیدآورندگان: صالح عضيمة
ص۱۷۷