احكام وصيت مسأله 2694 - وصيت آنست كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براي أو كارهائى
انجام دهند ، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال أو ملك كسى باشد ، يا براي أولاد خود
وكساني كه اختيار آنان با أو است قيم وسرپرست معين كند . وكسى را كه به أو وصيت
مىكنند وصى مىگويند .
مسأله 2695 - كسى كه مىخواهد وصيت كند با اشارهاى كه مقصودش را بفهماند
مىتواند وصيت كند اگر چه لآل نباشد .
مسأله 2696 - اگر نوشتهاى به امضا يا مهر ميت ببينند چنانچه مقصود أو را بفهماند
ومعلوم باشد كه براي وصيت كردن نوشته ، بايد مطابق آن عمل كنند .
مسأله 2697 - كسى كه وصيت مىكند بايد عاقل وبالغ باشد ولى بچه ده سالهاى
كه خوب وبد را تميز مىدهد اگر براي كار خوبى مثل ساختن مسجد وآب انبار وپل وصيت
كند صحيح مىباشد واز روى اختيار وصيت كند ، ونيز وصيت كننده بايد در حال بالغ شدن
سفيه نباشد وحاكم شرع هم أو را از تصرف در اموالش جلوگيرى نكرده باشد .
مسأله 2698 - كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه
به واسطه آن ، يقين يا گمان به مردن أو پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو
را به مصرفى برسانند صحيح نيست .
مسأله 2699 - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتي آن كس
آن چيز را مالك مىشود كه آن را قبول كند اگر چه در حال زنده بودن وصيت كننده باشد .
مسأله 2700 - وقتي انسان نشانههاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا امانتهاى مردم را
به صاحبانش برگرداند واگر به مردم بدهكار است وموقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ،
و