احكام قسم خوردن مسأله 2670 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند مثلا قسم بخورد
كه روزه بگيرد ، يا دود استعمال نكند ، چنانچه عمدا مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد ، يعنى
يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را سير كند ، يا آنان را بپوشاند ، واگر اينها را نتواند بايد سه روز
روزه بگيرد .
مسأله 2671 - قسم چند شرط دارد : أول كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ وعاقل
باشد واگر مىخواهد راجع به مال خودش قسم بخورد بايد در حال بالغ شدن سفيه نباشد
وحاكم شرع أو را از تصرف در اموالش منع نكرده باشد واز روى قصد واختيار قسم بخورد ،
پس قسم خوردن بچه وديوانه ومست وكسى كه مجبورش كردهاند ، درست نيست ، وهمچنين
است اگر در حال عصبانى بودن بي قصد قسم بخورد . دوم كارى را كه قسم مىخورد انجام
دهد ، بايد حرام ومكروه نباشد وكارى را كه قسم مىخورد ترك كند ، بايد واجب
ومستحب نباشد واگر قسم بخورد كه كار مباحى را بجا آورد بايد ترك آن در نظر مردم بهتر از
انجامش نباشد ونيز اگر قسم بخورد كار مباحى را ترك كند بايد انجام آن در نظر مردم بهتر از
تركش نباشد . سوم به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته
نمىشود مانند " خدا " و " الله " ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مىگويند ولى
به قدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ، ذات مقدس حق در نظر
مىآيد ، مثل آن كه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح است بلكه اگر به لفظي قسم بخورد كه
بدون قرينه ، خدا به نظر نمىآيد ولى أو قصد خدا را كند بنابر احتياط بايد به آن قسم عمل نمايد .
چهارم قسم را به زبان بياورد واگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ولى آدم
لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است . پنجم عمل كردن به قسم براي أو ممكن باشد
و