پس بگيرد وكسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به
صاحبش برگرداند .
مسأله 2333 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند بايد
هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه به
نگهدارى حاضر نيست ، واگر بدون عذر مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد . چنانچه مال
تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2334 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براي آن ، جاى مناسبى ندارد ،
بايد جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت
كرده ودر نگهدارى آن كوتاهى نموده است ، واگر در جائى كه مناسب نيست بگذارد وتلف
شود ، بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2335 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند
وتعدى يعنى زيادة روى هم ننمايد واتفاقا آن مال تلف شود ، ضامن نيست . ولى اگر به
اختيار خودش آن را در جائى بگذارد كه گمان مىرود ظالمي بفهمد وآن را ببرد . چنانچه تلف
شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد مگر آن كه جائى محفوظ تر از آن نداشته باشد ونتواند مال
را به صاحبش يا به كسى كه بهتر حفظ كند برساند كه در اين صورت ضامن نيست .
مسأله 2336 - اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جائى را معين كند وبه
كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى واگر احتمال هم
بدهى كه از بين برود ، نبايد آن را به جاى ديگرى ببرى ، چنانچه امانت دار احتمال دهد كه
در آنجا از بين برود وبداند چون آنجا در نظر صاحب مال براي حفظ بهتر بوده گفته است كه
نبايد از آنجا بيرون ببرى مىتواند آن را به جاى ديگر ببرد ، واگر در آنجا ببرد وتلف شود
ضامن نيست . ولى اگر نداند به چه جهت گفته كه به جاى ديگر نبر ، چنانچه به جاى ديگر
ببرد وتلف شود ، احتياط واجب آن است كه عوض آن را بدهد .
مسأله 2337 - اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جائى را معين كند ولى به
كسى كه امانت را قبول كرده نگويد كه آن را به جاى ديگر نبر چنانچه امانت دار احتمال
دهد كه در آنجا از بين مىرود بايد آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظ تر است ببرد ،
وچنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست واگر صاحب مال هم احتمال تلف شدن مال
را در آنجا بدهد در اين صورت لازم نيست از آنجا ببرد .
مسأله 2338 - اگر صاحب مال ديوانه شود كسى كه امانت را قبول كرده بايد فورا