سهو بر أو واجب شود ، بايد أول نماز احتياط را بجا آورد .
مسأله 1234 - حكم گمان در ركعتهاى نماز حكم يقين است ، مثلا اگر در نماز چهار
ركعتي انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده نبايد نماز احتياط بخواند ، ولى اگر در
غير ركعتها گمان پيدا كند بايد به احتياط عمل نمايد ودستور در هر موردى طور مخصوصى است
كه در كتابهاى مفصل گفته شد .
مسأله 1235 - حكم شك وسهو وگمان در نمازهاى واجب يوميه ونمازهاى واجب
ديگر فرق ندارد ، مثلا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون
شك أو در نماز دو ركعتي است ، نمازش باطل مىشود .
سجده سهو
مسأله 1236 - براي سه چيز بعد از سلام نماز ، انسان بايد دو سجده سهو به دستوري
كه بعدا گفته مىشود بجا آورد :
أول : آن كه در بين نماز ، سهوا حرف بزند .
دوم : آن كه يك سجده را فراموش كند .
سوم : آن كه در نماز چهار ركعتي بعد از سجده دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده
يا پنج ركعت ودر دو مورد ديگر هم احتياط واجب آن است كه سجده سهو بنمايد أول در
جائى كه نبايد نماز را سلام دهد مثلا در ركعت أول سهوا سلام بدهد دوم آن كه تشهد را
فراموش كند .
مسأله 1237 - اگر انسان اشتباها يا به خيال اين كه نمازش تمام شده حرف بزند بايد
دو سجده سهو بجا آورد .
مسأله 1238 - براي حرفى كه از آه كشيدن وسرفه پيدا مىشود ، سجده سهو واجب
نيست ، ولى اگر مثلا سهوا آخ يا آه بگويد ، بايد سجده سهو نمايد .
مسأله 1239 - اگر چيزى را كه غلط خوانده دوباره بطور صحيح بخواند براي دوباره
خواندن آن سجده سهو واجب نيست .
مسأله 1240 - اگر در نماز سهوا مدتي حرف بزند وتمام آنها يك مرتبه حساب شود ،
دو سجده سهو بعد از سلام نماز كافى است .
مسأله 1241 - اگر سهوا تسبيحات أربعة را نگويد يا بيشتر يا كمتر از سه مرتبه
بگويد ، احتياط مستحب آن است كه بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد .