بفهمد ، نمازش صحيح است .
مسأله 1011 - اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اين كه در دو ركعت أول است حمد
بخواند ، يا در دو ركعت أول نماز با اين كه گمان مىكرده در دو ركعت آخر است حمد بخواند ،
چه پيش از ركوع بفهمد چه بعد از آن نمازش صحيح است .
مسأله 1012 - اگر در ركعت سوم يا چهارم مىخواست حمد بخواند تسبيحات به زبانش
آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا
تسبيحات را بخواند . ولى اگر عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ، ودر خزانه
قلبش آن را قصد داشته مىتواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است .
مسأله 1013 - كسى كه عادت دارد در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند اگر
بدون قصد مشغول خواندن حمد شود بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند .
مسأله 1014 - در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند ،
مثلا بگويد : استغفر الله ربى وأتوب اليه يا بگويد اللهم اغفر لي ، واگر به گمان آن كه
حمد يا تسبيحات را گفته مشغول گفتن استغفار شود وشك كند كه حمد يا تسبيحات را
خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد ولى اگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع در
حالي كه مشغول گفتن استغفار نيست ، شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد
حمد يا تسبيحات را بخواند .
مسأله 1015 - اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم يا در حال رفتن به ركوع شك كند
كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1016 - هر گاه شك كند كه آية يا كلمهاى را درست گفته يا نه اگر به
چيزى كه بعد از آنست مشغول نشده ، بايد آن آية يا كلمه را بطور صحيح بگويد واگر به
چيزى كه بعد از آنست مشغول شده ، چنانچه آن چيز ركن باشد مثل آن كه در ركوع شك كند
كه فلان كلمه از سوره را درست گفته يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر ركن نباشد ،
مثلا موقع گفتن ( الله الصمد ) شك كند كه ( قل هو الله أحد ) را درست گفته يا نه ، باز هم
مىتواند به شك خود اعتنا نكند ، ولى اگر احتياطا آن آية يا كلمه را بطور صحيح بگويد
اشكال ندارد ، واگر چند مرتبه هم شك كند ، مىتواند چند بار بگويد اما اگر به وسواس
برسد وباز هم بگويد ، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند .
مسأله 1017 - مستحب است در ركعت أول ، پيش از خواندن حمد بگويد أعوذ بالله
من الشيطان الرجيم ودر ركعت أول ودوم نماز ظهر وعصر ( بسم الله ) را بلند بگويد وحمد
و