مواردى كه لازم نيست بدن ولباس نمازگزار پاك باشد
مسأله 848 - در سه صورت كه تفصيل آنها بعدا گفته مىشود ، اگر بدن يا لباس
نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است : أول آن كه بواسطة زخم يا جراحت يا دملى كه در
بدن أو است لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد . دوم آن كه بدن يا لباس أو به مقدار كمتر
از درهم ( كه تقريبا به اندازه يك اشرفى مىشود ) به خون آلوده باشد . سوم آن كه ناچار باشد با
بدن يا لباس نجس نماز بخواند ، ودر دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز أو
صحيح است . أول آن كه لباسهاى كوچك أو مانند جوراب وعرقچين نجس باشد ، دوم آن كه
لباس زنى كه پرستار بچه است نجس شده باشد واحكام اين پنج صورت مفصلا در مسائل بعد
گفته مىشود .
مسأله 849 - اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ،
چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براي بيشتر مردم يا
براي خصوص أو سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند
با آن خون نماز بخواند وهمچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوائى كه روى
زخم گذاشتهاند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .
مسأله 850 - اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن آسان
است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .
مسأله 851 - اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس
شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به رطوبت
زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
مسأله 852 - اگر از توى دهان وبيني ومانند اينها خونى به بدن يا لباس برسد ،
احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند ، ولى با خون بواسير مىشود نماز خواند اگر چه
دانههايش در داخل باشد .
مسأله 853 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند
ونداند از زخم است يا خون ديگر ، با آن نماز خواندن مانعى ندارد .
مسأله 854 - اگر چند زخم در بدن باشد وبطورى نزديك هم باشند كه يك زخم
حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشدهاند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد . ولى اگر
بقدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، بايد براي
نماز ، بدن ولباس را از خون آن آب بكشد .