نيست صبر نمايد تا سال تمام شود .
( مسأله 2584 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو
است بردارد ، بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد .
( مسأله 2585 ) لازم نيست موقع اعلان ، چيزى را كه پيدا كرده
بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كردهام كافى است .
( مسأله 2586 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند ، وديگرى بگويد مال من
است ونشانههاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته باشد
مال أو است ولازم نيست نشانههائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت
آنها نيست بگويد .
( مسأله 2587 ) اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد
چنانچه اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است
بگذارد وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده
ضامن است .
( مسأله 2588 ) هر گاه چيزى را پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود
بايد با اجازه حاكم شرع ، يا وكيل أو قيمت آن را معين كند وبفروشد وپولش را
نگهدارد واگر صاحب آن پيدا نشد از طرف أو صدقه بدهد .
( مسأله 2589 ) اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز
خواندن همراه أو باشد ، در صورتي كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند
بىشبهه اشكال ندارد والا حكم مغصوب را دارد .
( مسأله 2590 ) اگر كفش شخصي را ببرند وكفش ديگرى بجاى آن
بگذارند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش أو را برده
وراضى است كه كفشش را عوض كفشى كه برده است بردارد ، مىتواند به جاى
كفش خودش بردارد . وهمچنين است اگر بداند كه كفش أو را بطور ناحق
وظلم برده است ولى در اين فرض بايد قيمت آن از كفش خودش بيشتر نباشد ، والا
حكم مجهول المالك ، نسبت به زيادى قيمت جارى است ، ودر غير اين دو صورت